شماره ٧٢٧ - که میرود بجناب رفیع آصف عهد

که میرود بجناب رفیع آصف عهد
که با فلک ز علو بر زد آستانه او ۱

غیاث دولت و دین هندوی مبارک رای
که مثل او بهنر نیست در زمانه او ۲

ستوده ئی که بود با نسیم الطافش
دم مسیح خجل از هوای خانه او ۳

نپرسدش که چرا وعده را وفا نکند
نداند آنچه بباشد درین بهانه او ۴

اگر ز بنده برافروخت آتش غضبش
بآب دیده نشاند رهی زبانه او ۵

و گر زقلت مال است دور باد ازو
که اینقدر نتوان یافت در خزانه او ۶

ز دام غم نرهد تا بحشر مرغ دلم
اگر وظیفه نیابد دمی ز دانه او ۷

چگونه باز کند خو ز دانه کرمش
دلی که نیست بجز مرغ آشیانه او ۸