هوش مصنوعی:
این متن یک شعر عرفانی و ستایشآمیز است که در آن شاعر از نسیم باد شمال میخواهد تا به درگاه یک امیر عادل و بزرگ برسد و پیام عشق و احترام او را برساند. شاعر در این شعر از تشبیهات زیبا مانند عنقا، شهباز، طاووس و همای استفاده کرده و خود را ذرهای در مقابل آفتاب وجود آن امیر میداند.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که درک آن به دانش ادبی و بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات قدیمی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ٨۶۵ - گذر کن از ره لطف ای نسیم باد شمال
گذر کن از ره لطف ای نسیم باد شمال
بخاک درگه نوئین شهنشان کرتای ۱
امیر عالم عادل که غیر او نرسید
ز خسروان جهان کس درین سپنج سرای ۲
به بی نظیری عنقا و همت شهباز
بدلفریبی طاوس و فرخی همای ۳
ز رهبری سعادت همانزمان که رسی
بدان خجسته جناب ای نسیم روح افزای ۴
نخست بوسه ده آن آستان عالی را
بس آنکه از در تقریر اشتیاق درای ۵
نیاز ابن یمین عرضه کن بشرط ادب
بگوی کای مه و مهرت خجل ز روی و زرای ۶
تو آفتابی و من ذره هوا دارت
چو آفتاب سوی ذره التفات نمای ۷
بخاک درگه نوئین شهنشان کرتای ۱
امیر عالم عادل که غیر او نرسید
ز خسروان جهان کس درین سپنج سرای ۲
به بی نظیری عنقا و همت شهباز
بدلفریبی طاوس و فرخی همای ۳
ز رهبری سعادت همانزمان که رسی
بدان خجسته جناب ای نسیم روح افزای ۴
نخست بوسه ده آن آستان عالی را
بس آنکه از در تقریر اشتیاق درای ۵
نیاز ابن یمین عرضه کن بشرط ادب
بگوی کای مه و مهرت خجل ز روی و زرای ۶
تو آفتابی و من ذره هوا دارت
چو آفتاب سوی ذره التفات نمای ۷
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۷
۲۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ٨۶۴ - گر تو بر سهل و ممتنع خواهی
گوهر بعدی:شماره ٨۶۶ - مرا در خفیه دی میگفت یاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
