شماره ۹۴ - از بس که دلم با سر زلف تو نشست

از بس که دلم با سر زلف تو نشست
چون زلف تواش فتاد صد گونه شکست ۱

رخسار توام کرد چنین شوریده
آری ز گلست شورش بلبل مست ۲