هوش مصنوعی:
شاعر در این متن به توصیف معشوق میپردازد و از زیباییهای او مانند پسته شکر، قامت بلند مانند سرو و صورت زیبا یاد میکند. همچنین اشاره میکند که توصیف دهان معشوق غیرممکن است زیرا زیبایی آن فراتر از کلمات است.
رده سنی:
16+
این متن حاوی مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین درک زیباییشناسی و ظرافتهای ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۱ - جان برخی آن پسته شکر شکنت
جان برخی آن پسته شکر شکنت
وان قامت چون سرو و رخ چون شمنت ۱
در وصف دهانت نتوان گفت سخن
زیراک نگنجد سخن اندر دهنت ۲
وان قامت چون سرو و رخ چون شمنت ۱
در وصف دهانت نتوان گفت سخن
زیراک نگنجد سخن اندر دهنت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - هستم صنما ز مهر روی چو مهت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
