هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از غروب خورشید (دی خسرو) و شکست ارتش حبشه از روم سخن میگوید. سپس، ظهور معشوقهای بادهنوش را توصیف میکند که مانند نرگس خمار، او را مست کرده است.
رده سنی:
16+
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعارههای مرتبط با مینوشی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۹۶ - دی خسرو سیاره چو با شام نشست
دی خسرو سیاره چو با شام نشست
از جیش حبش فتاد بر روم شکست ۱
آمد بر من آنصنم باده پرست
چون نرگس پر خمار خود کردم مست ۲
از جیش حبش فتاد بر روم شکست ۱
آمد بر من آنصنم باده پرست
چون نرگس پر خمار خود کردم مست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۴۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - دل در سر زلفین بتان نتوان بست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - گفتم صنما گر چه رخت همچو مهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
