هوش مصنوعی: شاعر از عشق و رنج خود می‌گوید و احساساتش را با تصاویری مانند گل سرخ، خون و لاله‌ی سوخته مقایسه می‌کند. چهره‌ی معشوق مانند گل سرخ برافروخته است و شاعر از عشق و رشک سخن می‌گوید.
رده سنی: 16+ متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و ادبی نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی است.

شماره ۲۱۳ - ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ

ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
غرقه شده از رشک تو در خون گل سرخ ۱

همچون جگر لاله دلم سوخته شد
تا چهره بر افروخته ئی چون گل سرخ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۱۲ - جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
گوهر بعدی:شماره ۲۱۴ - ای بنده بالای تو سرو آزاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.