هوش مصنوعی:
شاعر از غم و اندوه خود میگوید و از روزگار میخواهد که پیش از مرگ، اندکی آرامش و شادی به او ببخشد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی مانند غم، مرگ و گذرا بودن زندگی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر دشوار بوده و ممکن است برای آنها سنگین باشد.
شماره ۲۳۹ - بر آتش غم بکام دل روزی چند
بر آتش غم بکام دل روزی چند
خواهیم زد آب با دل افروزی چند ۱
زان پیش که بر باد دهد دست اجل
گرد از سر خاک ما جگر سوزی چند ۲
خواهیم زد آب با دل افروزی چند ۱
زان پیش که بر باد دهد دست اجل
گرد از سر خاک ما جگر سوزی چند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۸ - ایدل فلکت گر چه زبون میدارد
گوهر بعدی:شماره ۲۴۰ - باد از رخ گل چو برقع نازکشاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
