هوش مصنوعی: شاعر در این بیت‌ها زیبایی‌های معشوق را ستایش می‌کند و از زلف، نرگس جادویی و ابروی او به نیکی یاد می‌کند. همچنین آرزو می‌کند که بتواند خود را در کنار معشوق ببیند.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبیات کلاسیک است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد و مناسب نوجوانان و بزرگسالان است.

شماره ۴۱۲ - ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش

ای زلف دلاویز تو بر روی تو خوش
وی شعبده نرگس جادوی تو خوش ۱

آیا بود آنکه با تو بینم خود را
سر سوی سر آورده چو ابروی تو خوش ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
کانال گوهرین در ایتا
۱۸۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۴۱۱ - زهریست فراقت که دلم میچشدش
گوهر بعدی:شماره ۴۱۳ - پیوسته از آن مصحف قرآن در پیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.