شمارهٔ ۶ - نکوهش فرستنده شراب بد

ای کریمی که دام منت را
کرم و بخشش تو دانه ماست ۱

بهمه وقت چون فرو مانیم
کف زربار تو خزانه ماست ۲

گر بخدمت همیرود تقصیر
عفو و حلمست کان بهانه ماست ۳

از تو ما را شکایتیست لطیف
وان نه از تست از زمانه ماست ۴

آنچه می بود کم فرستادی
که همه شهر پر فسانه ماست ۵

لایق بخشش تو نیست ولی
در خور ریش ابلهانه ماست ۶

اگر آنرا شراب شاید خواند
چاه ما پس شرابخانه ماست ۷