شمارهٔ ۲۶ - پیری

وقت است دلا اگر بترسی
گر آدمی از عدم بترسد ۱

اینک بدمید صبح پیری
و اختر ز سپیده دم بترسد ۲

چون تهمت مرگ هست بر تو
میترس که متهم بترسد ۳

ای طبل تهی حرام کم خور
تا طبل کم از شکم بترسد ۴

گر در حرمی مباش ایمن
بس صید که در حرم بترسد ۵

طبع ار چه بمال تشنه باشد
زافزون شدن درم بترسد ۶

معذور بود بنزد عاقل
مستسقی ار از ورم بترسد ۷

هر کس که نترسد او زمحشر
در محشر لجرم بترسد ۸

از مرگ همی نترسی ای شیر
از وی نه تو روستم بترسد ۹

از مرگ ترا چه باک باشد
مرگ از چو تو محتشم بترسد ۱۰

گیرم که ز گور می نترسی
خود شیر ز گور کم بترسد ۱۱

شوخی مکن و بترس از آتش
کز آتش شیر هم بترسد ۱۲