هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از خداوند با عنوان "کریم" یاد می‌کند و با بیان فروتنی خود، از نیازمندی‌هایش سخن می‌گوید. او اظهار می‌دارد که هرگز طغیان نکرده و برای نان، آب نبرده است. سپس از خداوند می‌خواهد که حتی با کمترین چیز مانند تکه‌ای کاه، او را دریابد.
رده سنی: همه سنین این شعر دارای مضامین معنوی و اخلاقی است و زبان آن ساده و قابل فهم برای عموم است. محتوای آن برای هیچ گروه سنی نامناسب نیست و می‌تواند برای کودکان، نوجوانان و بزرگسالان مفید باشد.

شمارهٔ ۹۴ - تقاضای کاه

ای کریمی که هست گاه کرم
دل و دست تو کان و دریابم

من گرانی نکرده ام هرگز
وز پی نان نبرده ام آبم

گر اشارت شود بکمتر چیز
مثلا کاه پاره یابم
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۳ - فتلق سعددین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۵ - دوری از خدمت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.