شماره ۱۱ - بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست

بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست
جانم ز عشق در همه عالم علامتست ۱

از روزگار خویش مرا صد شکایتست
وز دوستان خویش مرا صد ملامتست ۲

گردل قبول نیست که کردم فدای تو
جان در میان نهاده بوجه غرامتست ۳

آن خط مشک رنگ تو یارب چه شاهدست
وان قد همچو سرو تو الحق قیامتست ۴

چندین هزاردست برو برگرفته سرو
حقا که از خجالت آن سرو قامتست ۵

با آنکه نیست با غم تو رنگ عافیت
گرهیچ بوی وصل بود هم سلامتست ۶