شماره ۲۹ - وای ایدوستکه بیوصل تو عیشم خوش نیست

وای ایدوستکه بیوصل تو عیشم خوش نیست
چو نبود خوشکه مرا آن دورخ مهوش نیست ۱

بر رخت آتشی از عشق برافروخته اند
کیست کش از پی دل نعل درین آتش نیست ۲

چه کند ماه که درششدرحسن از تو بماند
که همه نقش مه و پروین بیش از شش نیست ۳

بهر یکبوسه که جان داده ام آنرا ببها
اینهمه ناخوشی انصاف بده هم خوش نیست ۴

چند بی فایده فریاد کنم کاندر شهر
هیچکس را غم این سوخته غمکش نیست ۵

هان بپرهیز ز تیر سحر من که مرا
هیچ تیری بجز از یارب در ترکش نیست ۶