هوش مصنوعی:
این متن شعری است که دربارهٔ عشق، وفاداری، و رنجهای عاشقانه صحبت میکند. شاعر از بیوفایی، دورویی، و آزارهای معشوق شکایت دارد و تأکید میکند که چنین رفتارهایی شایسته نیست. همچنین، او از سنگدلی معشوق و نادیده گرفتن احساسات عاشق انتقاد میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از مضامین مانند رنج عشق و انتقاد از رفتارهای ناپسند برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۷۷ - تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
ور آزار دلها بجوئی نشاید ۱
بران کو کهین دوستدار تو باشد
بهر دم بپائی بپوئی نشاید ۲
گهی دوستی گاه دشمن ندانی
که این ده دلی و دوروئی نشاید ۳
ز تو این جفا بر دل عاشق تو
اگر خود همه جان اوئی نشاید ۴
چه سنگین دلی کز چنین گونه مارا
جگر میخوری و نگوئی نشاید ۵
تو ایدل از و خون بخون چند شوئی
اگر دست از وی بشوئی نشاید؟ ۶
ور آزار دلها بجوئی نشاید ۱
بران کو کهین دوستدار تو باشد
بهر دم بپائی بپوئی نشاید ۲
گهی دوستی گاه دشمن ندانی
که این ده دلی و دوروئی نشاید ۳
ز تو این جفا بر دل عاشق تو
اگر خود همه جان اوئی نشاید ۴
چه سنگین دلی کز چنین گونه مارا
جگر میخوری و نگوئی نشاید ۵
تو ایدل از و خون بخون چند شوئی
اگر دست از وی بشوئی نشاید؟ ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۶۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - بی تو عیشم سخت ناخوش میرود
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - تا خط تو رخت بیرون میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
