هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از دلباختگی، عشق و رنجهای ناشی از آن سخن میگوید. او از بیوفایی معشوق و دردهای عشق مینالد، اما در عین حال از این عشق شادمان است و آن را پذیرفته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و بیوفایی نیاز به درک عمیقتری از احساسات دارند که معمولاً در سنین بالاتر قابل درک است.
شماره ۸۲ - دل چو دم از دلربائی میزند
دل چو دم از دلربائی میزند
عافیت را پشت پائی میزند ۱
بازعاشق گشت و معذورست دل
گرچه لاف از بیوفائی میزند ۲
از میان موج خون چون غرقه
دست هر ساعت بجائی میزند ۳
هر دمم دل پیش پائی مینهد
هر زمانم غم قفائی میزند ۴
از غمت شادم که چون بیند مرا
آخر از دل مرحبائی میزند ۵
از همه عالم سر زلفین او
زخم هم بر آشنائی میزند ۶
گرچه شد دل در سرکارش هنوز
در غم او دست و پائی میزند ۷
عافیت را پشت پائی میزند ۱
بازعاشق گشت و معذورست دل
گرچه لاف از بیوفائی میزند ۲
از میان موج خون چون غرقه
دست هر ساعت بجائی میزند ۳
هر دمم دل پیش پائی مینهد
هر زمانم غم قفائی میزند ۴
از غمت شادم که چون بیند مرا
آخر از دل مرحبائی میزند ۵
از همه عالم سر زلفین او
زخم هم بر آشنائی میزند ۶
گرچه شد دل در سرکارش هنوز
در غم او دست و پائی میزند ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۶۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۱ - زلف چون از روی یکسو افکند
گوهر بعدی:شماره ۸۳ - عشقت آتش در آب داند زد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.