هوش مصنوعی: این شعر بهاری از حافظ است که در آن طبیعت زیبای بهار و عشق به تصویر کشیده شده است. ابرهای نوروزی، بادهای معطر، گل‌ها و بلبلان همگی نمادهای شادی و نشاط هستند. همچنین، در این شعر به مدح و ستایش شاه نیز اشاره شده است.
رده سنی: 15+ این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژه‌ها و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.

شماره ۸۸ - ابر نوروز زغم روی جهان میشوید

ابر نوروز زغم روی جهان میشوید
باز هر دلشده دلبر خود میجوید ۱

باد چون طبله عطار به مشک اندودست
هرکجا برگذرد خاک ازو میبوید ۲

بربنا گوش چمن خط بنفشه بدمید
چشم بددور نبینی که چه خوش میروید ۳

گل چو من مدح ملک گفت و دهن پرزر کرد
لاله بنگر به حسد روی به خون می شوید ۴

هر شبی بلبل سرمست بگوید غزلی
تا چومن فردا در پیش ملک میگوید ۵

شاه جان بخش جهانگیر حسام الدین آن
که سوی درگهش اقبال به سر می پوید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
کانال گوهرین در ایتا
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۸۷ - چون رخت مملکت جم نبود
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.