هوش مصنوعی:
این شعر بهاری از حافظ است که در آن طبیعت زیبای بهار و عشق به تصویر کشیده شده است. ابرهای نوروزی، بادهای معطر، گلها و بلبلان همگی نمادهای شادی و نشاط هستند. همچنین، در این شعر به مدح و ستایش شاه نیز اشاره شده است.
رده سنی:
15+
این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از واژهها و اصطلاحات قدیمی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشند.
شماره ۸۸ - ابر نوروز زغم روی جهان میشوید
ابر نوروز زغم روی جهان میشوید
باز هر دلشده دلبر خود میجوید ۱
باد چون طبله عطار به مشک اندودست
هرکجا برگذرد خاک ازو میبوید ۲
بربنا گوش چمن خط بنفشه بدمید
چشم بددور نبینی که چه خوش میروید ۳
گل چو من مدح ملک گفت و دهن پرزر کرد
لاله بنگر به حسد روی به خون می شوید ۴
هر شبی بلبل سرمست بگوید غزلی
تا چومن فردا در پیش ملک میگوید ۵
شاه جان بخش جهانگیر حسام الدین آن
که سوی درگهش اقبال به سر می پوید ۶
باز هر دلشده دلبر خود میجوید ۱
باد چون طبله عطار به مشک اندودست
هرکجا برگذرد خاک ازو میبوید ۲
بربنا گوش چمن خط بنفشه بدمید
چشم بددور نبینی که چه خوش میروید ۳
گل چو من مدح ملک گفت و دهن پرزر کرد
لاله بنگر به حسد روی به خون می شوید ۴
هر شبی بلبل سرمست بگوید غزلی
تا چومن فردا در پیش ملک میگوید ۵
شاه جان بخش جهانگیر حسام الدین آن
که سوی درگهش اقبال به سر می پوید ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۷ - چون رخت مملکت جم نبود
گوهر بعدی:شماره ۸۹ - مرا با آن لب شیرین شبی گر خلوتی باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.