شماره ۹۵ - رفت آن کز لبت مرا می بود

رفت آن کز لبت مرا می بود
وز رخت بوسه ها پیاپی بود ۱

یاد باد آنکه از رخ تو مرا
گل و نرگس شکفته در دی بود ۲

سرو برطرف باغ پیش قدت
صد کمر بسته راست چون نی بود ۳

لاله آتش زده میانه دل
گل زشرم تو غرقه درخوی بود ۴

گفتی از من ببوسه قانع شود
از تو خود این توقعم کی بود ۵

صبر روی از چه درکشید از من
که همه پشت گرمی از وی بود ۶

صد حساب از تو برگفرت دلم
چون فذلک بدید لاشی بود ۷