شماره ۱۰۱ - جان من گوئی زتن می بگسلد

جان من گوئی زتن می بگسلد
یار من هرگه زمن می بگسلد ۱

رشته عهدی که خود بندد همی
بی سبب هم خویشتن می بگسلد ۲

تافکند او دامن اندر پای حسن
سرو دامن از چمن می بگسلد ۳

عشقبازی نیک داند دل و لیک
اولین بازی رسن می بگسلد ۴

از ضعیفی گر همی نالم چونای
همچو چنگم رگ ز تن می بگسلد ۵

هرچه گویم بوسه، میگوید که زر
چون کنم اینجا سخن می بگسلد ۶