خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر به توصیف زیبایی و جلال معشوق میپردازد و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند مقایسه صورت معشوق با ماه و تأثیرگذاری او بر جهان، عظمت و شکوه او را به تصویر میکشد. همچنین، از درد هجران و عشق سخن میگوید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است و درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۰۲ - رخ تو طعنه بر ماه فلک زد
رخ تو طعنه بر ماه فلک زد
سمندت خاک در چشم ملک زد ۱
دولعل تو خرد را دیده بردوخت
دو جزع تو سمارا برسمک زد ۲
عیار ماه گردون داشت نقصان
چو نقد خویش با تو در محک زد ۳
اگر ازتو نماند مه عجب نیست
که باشش نقطه پروین کم زیک زد ۴
زشرمت شد نهان در خاک خورشید
چو حسنت خیمه چون مه بر فلک زد ۵
بساکز هجر تو خون جگر خورد
کسی کو باغمت نان و نمک زد ۶
سمندت خاک در چشم ملک زد ۱
دولعل تو خرد را دیده بردوخت
دو جزع تو سمارا برسمک زد ۲
عیار ماه گردون داشت نقصان
چو نقد خویش با تو در محک زد ۳
اگر ازتو نماند مه عجب نیست
که باشش نقطه پروین کم زیک زد ۴
زشرمت شد نهان در خاک خورشید
چو حسنت خیمه چون مه بر فلک زد ۵
بساکز هجر تو خون جگر خورد
کسی کو باغمت نان و نمک زد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - جان من گوئی زتن می بگسلد
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - یارم چو سخن گوید از لب شکر افشاند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
