شماره ۱۰۴ - یارب ار تو خوش درآئی چون بود

یارب ار تو خوش درآئی چون بود
نی که این از طبع تو بیرون بود ۱

ذره سایه نیارد پیش تو
ور همه خورشید بر گردون بود ۲

از تو دشنامی بجانی میخرم
زانکه دشنام تو هم موزون بود ۳

بی تو اندر آتش دل غرقه ام
زندگانی بی تو زرین به چون بود ۴

در فراقت آب دیده صرف شد
بعد ازین هر قطره کاید خون بود ۵

دوستی با دشمنانم میکنی
مرگ اگر شیرین بود اکنون بود ۶