هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از عشق و وفاداری خود سخن میگوید، اما از جفا و ناامیدیهایی که از معشوق دیده است شکایت دارد. او از امیدهای بربادرفته و دلبستگیهایش میگوید و در نهایت، با حسرت از عشقی یاد میکند که داشته است.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از اصطلاحات شعری و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۲۰ - من ز جهان دوست ترا داشتم
من ز جهان دوست ترا داشتم
از تو جفا چشم کجا داشتم ۱
چشم من ارخون شود از غم رواست
کز تو چرا چشم وفا داشتم ۲
من ز تو امید بسی چیزها
داشته ام لیک خطا داشتم ۳
دل بربودی ز من اول نظر
نیک بدیدی که کجا داشتم ۴
جان بیکی بوسه فروشم بتو
ور چه نه از بهر بها داشتم ۵
گر کسی از دوست بپرسم مرا
آه چه گویم که کرا داشتم ۶
از تو جفا چشم کجا داشتم ۱
چشم من ارخون شود از غم رواست
کز تو چرا چشم وفا داشتم ۲
من ز تو امید بسی چیزها
داشته ام لیک خطا داشتم ۳
دل بربودی ز من اول نظر
نیک بدیدی که کجا داشتم ۴
جان بیکی بوسه فروشم بتو
ور چه نه از بهر بها داشتم ۵
گر کسی از دوست بپرسم مرا
آه چه گویم که کرا داشتم ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۵۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۹ - آه این منم که بسته عشقی چنین شدم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۱ - بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.