شماره ۱۲۱ - بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم

بی عارض گلرنگ تو ما خسته خاریم
نا خورده می وصل تو در رنج خماریم ۱

زان زلف پژولیده و ناخفته دو چشمت
چون چشم تو و زلف تو بیخواب و قراریم ۲

گفتی ببر از جانت اگر جوئی وصلم
تو بر سر آن باش که ما بر سر کاریم ۳

ورخوی تو ما را نکند شاد چه باشد
هم با غم تو نیک و بد این غم بگساریم ۴

وین باقی عمر ار نشود وصل میسر
هم با غم هجران تو خوش خوش بسر آریم ۵

این سر که تو داری سر ما هیچ نداری
زین دست که مائیم کجا پای تو داریم ۶