شماره ۱۲۲ - برداشتیم دل ز امیدی که داشتیم

برداشتیم دل ز امیدی که داشتیم
بر برنداشتیم ز تخمی که کاشتیم ۱

آنخود چه روز بود که در وصل میگذشت
وان خود چه عیش بود که ما میگذاشتیم ۲

آن روزگار رفت که در دولت وصال
سر زافتاب و ماه همی برفراشتیم ۳

و اکنون که هست میل تو از ما بدیگری
باطل شد آن حساب و بیخ برنگاشتیم ۴

تو با حریف خویش بشادی نشین که ما
تن در زدیم و صبر بدل برگماشتیم ۵

آنگه که برگزیدی ما را زدیگران
ما ماتم وجود خود آن روز داشتیم ۶

بربود روزگار بقهر از بر منت
آری ز روزگار همین چشم داشتیم ۷