شماره ۱۳۷ - خون شد زفرقت تو دل مهربان من

خون شد زفرقت تو دل مهربان من
بربست رخت از غم هجر تو جان من ۱

خوش میگذشت با تو مرا مدتی بکام
هجری بدین صفت نبد اندرگمان من ۲

بی وصل دلکش تو تبه گشت کار من
بیروی مهوش تو سیه شد جهان من ۳

دعوی دوستی من و مهر میکنی
وانگاه بشنوی سخن دشمنان من ۴

شادی دشمنان و فراق و جفای یار
هست از هزارگونه زیان بر زیان من ۵

ناکرده هیچ جرم براندی مرا زخویش
آه ار بدوستان رسد این داستان من ۶