هوش مصنوعی:
این شعر عاشقانه از عشق و جمال معشوق سخن میگوید و تأثیر عمیق آن بر دلها را توصیف میکند. شاعر از زیباییهای معشوق مانند موهایش و تأثیر آن بر عاشقان میسراید و همچنین از درد و رنج عشق و ناتوانی در گریز از آن سخن میگوید.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات به درد و رنج عشق نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۴۰ - ای زگرد ماه مشگ آویخته
ای زگرد ماه مشگ آویخته
وی بگرد لاله عنبر پیخته ۱
هرکجا عکس جمالت برفتاد
صورت صد یوسفست انگیخته ۲
ای بسا دلهای جان افشان که هست
بردو زلفت سرنگون آویخته ۳
رخت عشقت هر کجا آمد فرود
عافیت زان ناحیت بگریخته ۴
زلف تو بر پیخت دست روزگار
دست او کس جز قدر ناپیخته ۵
چون توان از عاشقی بگریختن
عشق با اجزای جان آمیخته ۶
چند ازین عاشق کشی رحمی بکن
ای هزاران خون ناحق ریخته ۷
وی بگرد لاله عنبر پیخته ۱
هرکجا عکس جمالت برفتاد
صورت صد یوسفست انگیخته ۲
ای بسا دلهای جان افشان که هست
بردو زلفت سرنگون آویخته ۳
رخت عشقت هر کجا آمد فرود
عافیت زان ناحیت بگریخته ۴
زلف تو بر پیخت دست روزگار
دست او کس جز قدر ناپیخته ۵
چون توان از عاشقی بگریختن
عشق با اجزای جان آمیخته ۶
چند ازین عاشق کشی رحمی بکن
ای هزاران خون ناحق ریخته ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۵۸
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۹ - سخن بی غرض از من بشنو
گوهر بعدی:شماره ۱۴۱ - دلم بستان و آنگه عشوه میده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
