هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر با استفاده از تصاویر زیبا و استعارههای غنی، زیبایی معشوق و احساسات خود را توصیف میکند. او از عناصر طبیعت مانند گل، سرو، آفتاب و ماه برای بیان عشق و اشتیاق خود استفاده میکند و از وعدههای معشوق و تأثیر اشکهایش بر آتش دلش میگوید.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و استعارههای پیچیده است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۱۴۶ - زهی روی تو خار گل نهاده
زهی روی تو خار گل نهاده
قد تو کو شمال سرو داده ۱
مهت چون آفتاب افتاده در پای
به سر چون سایه پیشت ایستاده ۲
ز بهر عشوه ما وعده تو
دری ز امروز بر فردا گشاده ۳
ز اشک چشم من خیزد تف دل
کسی دید آتشی از آب زاده؟ ۴
ز شرم روی چون ماهت مه چرخ
شود هر مه دو شب از خود پیاده ۵
به پیش روی خوبت چیست خورشید
چراغی در ره بادی نهاده ۶
قد تو کو شمال سرو داده ۱
مهت چون آفتاب افتاده در پای
به سر چون سایه پیشت ایستاده ۲
ز بهر عشوه ما وعده تو
دری ز امروز بر فردا گشاده ۳
ز اشک چشم من خیزد تف دل
کسی دید آتشی از آب زاده؟ ۴
ز شرم روی چون ماهت مه چرخ
شود هر مه دو شب از خود پیاده ۵
به پیش روی خوبت چیست خورشید
چراغی در ره بادی نهاده ۶
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۶
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - بامدادان بگاه خواب زده
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - اگر رخت از جهان بیرون نهی به
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.