هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از درد فراق یار و هجران او مینالد و توصیف میکند که چگونه در غم دوری معشوق، اشکهایش مانند رود جیحون جاری میشود. او از روزهای خوش گذشته در کنار یار و اکنونِ پر از اندوه دوری از او یاد میکند و به دیگران میآموزد که چگونه در فراق یار بگریند.
رده سنی:
16+
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی و شناخت ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۶۳ - دلبر اینک رفت ایدل خون گری
دلبر اینک رفت ایدل خون گری
در غمش زابر بهار افزون گری ۱
گرد سر یکچند چون گردون بگرد
وزغمش یکچند چون جیحون گری ۲
گه گه اندر وصل او خنده زدی
خوش خوش اندر هجر او اکنون گری ۳
در فراقش گر نمیدانی گریست
بشنو از من تا بگویم چون گری ۴
در فراق یار و در هجران او
آب خود هر کس بگرید، خون گری ۵
در غمش زابر بهار افزون گری ۱
گرد سر یکچند چون گردون بگرد
وزغمش یکچند چون جیحون گری ۲
گه گه اندر وصل او خنده زدی
خوش خوش اندر هجر او اکنون گری ۳
در فراقش گر نمیدانی گریست
بشنو از من تا بگویم چون گری ۴
در فراق یار و در هجران او
آب خود هر کس بگرید، خون گری ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۲۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۲ - دوش در گلستان سحرگاهی
گوهر بعدی:شماره ۱۶۴ - آخر چه کرده ام که شکایت همیکنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
