شماره ۲۹ - اگر ندیدی دریا که جای اندر جوست

اگر ندیدی دریا که جای اندر جوست
بمن نگر که دلم جوی آب رحمت اوست ۱

کدام جوی دل بینهایتم دریاست
کدام دریا دریای بی بدایت دوست ۲

کدام دوست همان کز هوای جام فناش
حکایت من و هستی حدیث سنگ و سبوست ۳

نشسته در پس زانوی انزوا و بسیر
سرم ز دست هجوم خیال و بر زانوست ۴

بجد و جهد بر عشق دوست دست نداد
مکار تخم ضلالت که عشق او خود روست ۵

ز غیر دل مطلب آفتاب طلعت یار
که شرق اوست سویدا و غرب او رگ و پوست ۶

نشان نداد کس از رهروان وادی فقر
که گم شدند درین کوچه بسکه تو در توست ۷

میان دوست که در چشمهاست رسته ندید
دو چشم غیر و نبیند چو چشم منبت موست ۸

ز کوی یار نبندیم بار کوی دگر
که آبروی حقیقت ز خاک این سر کوست ۹

مرا بسوزن عیسی و رشته مریم
چه حاجتست که بر چاک دل غم تو رفوست ۱۰

حرارت سخن عشق سوخت سینه و دل
بدست آتش پاینده تر ز سنگ و ز روست ۱۱

مرا ببادیه کعبه مجاز مبر
که در حقیقت محرابم آن خم ابروست ۱۲

میان آتش و آبم ز دست دیده و دل
نه ماهیم نه سمندر مرا چه طبع و چه خوست ۱۳

نه شرقیست نه غربی بهیچ سوی متاز
که آفتاب سمای صفای ما بی سوست ۱۴