شماره ۳۵ - آمد از میکده بیرون پسری جام بدست

آمد از میکده بیرون پسری جام بدست
طره اش غالیه افشان و لبش باده پرست ۱

تاخت از پرده برون با دو سر زلف سیاه
پرده از گونه چون ماه بر افکند و نشست ۲

مست و هشیار ازین جلوه بوجدند و سماع
دل هشیار بود شیفته تر از سر مست ۳

گر چه آن جام که در دست بدش داد بمن
لیک زان پس که مرا برد بکلی از دست ۴

آمد از عالم بالا و دل پست مرا
برد جائی که برونست ز بالا و ز پست ۵

آنچنانم که نه هستم بمقام تو نه نیست
این مقامیست که کس نیست نداند از هست ۶

دل من زانفس و آفاق بخود آمد و باز
بسر کوی تو افکند و ز هر غائله رست ۷

مرکز دایره فیض دل مرد خداست
که چو تیر از خم نه چنبر برخاسته جست ۸

عشق بحرست و سر زلف تو شست دل من
در چنین بحر بود ماهی افتاده بشست ۹

همه ترسند ز طومار قضای ابدی
من دلباخته از دفتر تقدیر الست ۱۰

کاخ کونین خرابست و خرابات صفاست
که بطاقش نرسد از صعق صور شکست ۱۱