بخش ۱۰۷ - جنگ مادر گشتاسپ با گشتاسپ گوید

چه گشتاسپ آن دید برکاشت اسپ
بدو اندر آمد چه آذرگشسپ ۱

بزد گرزه بر سر اسپ اوی
بخاک اندر آمد سر ماهروی ۲

برآمد به تندی و برداشت تیغ
بغرید برسان غرنده میغ ۳

فروشد ز بر شاهزاده چه تیر
ببازید چنگ و گرفتش چو شیر ۴

برآوردش از جا و بنهاد پست
دو دست از قفا مادرش را به بست ۵

به پهلو زبان گفت جاماسپ شاد
به بانوی لهراسپ کای ماهزاد ۶

چنان کن کت از سر نیفتد کلاه
رخت بیند این ترک پرخاشخواه ۷

بداند که بانوی ایران توئی
که زینگونه در رزم شیران توئی ۸

تو را پیش ارجاسپ شاه آورد
سر ما به خاک سیاه آورد ۹

چو بشنید گشتاسپ آن گفتگوی
دلش گشت تند و برافروخت روی ۱۰

بدانست کان مرد جاماسپ است
که فرزانه دستور لهراسپ است ۱۱

سوار دگر هست خود مادرش
بزد دست و برداشت خود از سرش ۱۲

چنین گفت که ای مادر مهرجوی
دل از غم بپرداز و بفروز روی ۱۳

منم گرد گشتاسپ کایم ز راه
بیاری فرخنده لهراسپ شاه ۱۴

بپرسید از شاه گشتاسپ باز
چنین پاسخش داد جاماسپ باز ۱۵

که بگریخت ز ارجاسپ لهراسپ شاه
ز کین بلخ را کرد خاک سیاه ۱۶

زریر برادرت آن خردسال
ببردند ترکان و اوژن سکال ۱۷

چه بشنید گشتاسپ برداشت آه
سوی سیستان برد از کین سپاه ۱۸