بخش ۱۱۸ - پیدا شدن ابر تیره و بردن فرامرز گوید

که ناگاه ابری برآمد سیاه
فرامرز را برد از آوردگاه ۱

یکی نعره برخواست از تیره ابر
چنان چونکه از بیشه غرنده ببر ۲

چنان چونکه برخیزد از خاک دود
مرآن ابر تیره هوا کرد زود ۳

هوا کرد ازدیده شد ناپدید
خروش از دو لشکر بگردون رسید ۴

چه زال آن چنان دید بارید آب
برآن نیزه چون ابر شد آفتاب ۵

بدل گفت از ایران بگردید بخت
کجا داد خسرو به لهراسپ تخت ۶

که ازگاه نوذر شه نامدار
چنین تا بهنگام این شهریار ۷

شکستی چنین کس ز ایران ندید
خروش از دو لشکر بگردون رسید ۸

کنون تا دگر خود چه آید پدید
نبرد دلیران و شیران که دید ۹

چه ارجاسپ دید آن ستیزنده ابر
گریزان چه روبه شد از پیش ببر ۱۰

بدان روز آهنگ میدان نشد
نبرد دلیران و شیران نشد ۱۱

چه روز دگر شد جهان عطربار
دو لشکر رخ آورد زی کارزار ۱۲

به پیش سپه پیل و در قلب شاه
پیاده رخ آورد پیش سپاه ۱۳

همی خواست دستان که آید به جنگ
که خورشید مینو یل تیز چنگ ۱۴

بزد اسپ و رخ سوی شه آورید
پیاده شد آن پیلتن چون سزید ۱۵

زمین بوسه زد پیش لهراسپ شاه
ز شه خواست آهنگ آوردگاه ۱۶

بدو گفت لهراسپ بردار گام
که مردی دلیری و بارای و نام ۱۷

برانگیخت آن مرکب دشت پوی
که جستی به میدان گه کین چو گوی ۱۸

برفتن چو باد و به تیزی چو تحنش
به گرمی چو برق و به سرعت چو رخش ۱۹

چنان بود آن مرکب اندر شتاب
که گر از پس او بدی آفتاب ۲۰

ز سایه گذشتی هم اندر زمان
چو باد از سر زلف عنبرفشان ۲۱

سراپای میدان بگردید مرد
چه ارجاسپ دیدش به دشت نبرد ۲۲

سواری به میدان فرستان زود
ابا کمتر و گرز و شمشیر و خود ۲۳

چو آمد کمان کرد بر زه سوار
برآمد خروشیدن گیر و دار ۲۴

ز هر دو طرف تیره باران شدند
چو شیران خنجرگزاران شدند ۲۵

سرانجام خورشید چون باد زود
زدش تیر بر ترک پولاد زود ۲۶

سر و ترک با هم بهم بربدوخت
بزخم اندر آتش ز پیکان بسوخت ۲۷

دلیری دگر پیش او راند اسپ
خروشید مانند آذرگشسپ ۲۸

بزد تیر و بردوختش در زمان
سپر در زره در تنش پهلوان ۲۹

چنین تا فکند از دلیران دوهشت
به پیکان و تیر اندر آن پهن دشت ۳۰