شمارهٔ ۷۶ - ایضاً له

میمون شد و فرخ و مبارک
به فراخت ز چرخ تاج تارک ۱

هم دین محمدی و هم ملک
از عدل خدایگان اتابک ۲

خورشید شهان مظفرالدین
جمشید مهان آل ازبک ۳

شاهی که نشان جور تیغش
از صفحه روز شب کند حک ۴

با همت عالیش فلک پست
با جود کفش محیط اندک ۵

او را چه خطر ز خصم کش هست
اقبال و خرد معین . . . (وارک) ۶

روزی که شود ز تیغ چون برق
هم رنگ شفق زمین معرک ۷

بیرون آید ز پوست یک ره
تا عرض گهر دهد بلارک ۸

از هیبت نیزه زننده
در کار وجود خود کند شک ۹

چنگ اجل آن زمان نبینند
از دامن هیچ نای منفک ۱۰

هم همدم تیغ گشته گردن
هم محرم راز سینه ناوک ۱۱

با دشمنت آن رود ز تیغت
کز حمله باز با چکاوک ۱۲

خصم تو ز تیغت آن ببیند
کز آتش و آب سنگ و آهک ۱۳

در معرکه بهر حفظ جانت
انبوه ملک گرفته مسلک ۱۴

بر میمنه لشکرت ز یاسین
بر میسره حرزت از تبارک ۱۵

مهری که نهد قضای مبرم
جز حکم تو کس نداندش فک ۱۶

ای عزم تو تیز و حکم ساکن
ای رأی تو پیر و بخت کودک ۱۷

افزون گه عدل و حسن سیرت
از کسری و اردشیر بابک ۱۸

با نام سخاوت تو بشکست
مر حاتم و معن و آل برمک ۱۹

دامی است نهاده هیبت تو
بدخواه تو همچو مرغ زیرک ۲۰

تو موسی عهد و کسری وقت
خصم تو چو سامری و مزدک ۲۱

الحان زبور را چه نسبت
با نغمه عندلیب و طوطک ۲۲

با معجز انبیا چه باشد
زراقی و بازی دوالک ۲۳

ای سایه چتر تو همایون
ای دیدن روی تو مبارک ۲۴

بنده به دعای دولت تست
با جمع ملایکه مشارک ۲۵

دور است ز درگه تو لیکن
در موقف بندگیت اینک ۲۶

بر خالق خلق می شمارد
انعام و ایادی تو یک یک ۲۷

تا مطرب خوش ز پرده راست
بیرون آرد نوای سلمک ۲۸

خاتون طرب که زهره نام است
در بزم تو باد چون کنیزک ۲۹

تیغ تو به قهر بستده باج
از خیل ختا و خان ایلک ۳۰

ادرار تو خورده خان و قیصر
مأمور تو بوده رای وفورک ۳۱