هوش مصنوعی:
شاعر از شب گذشته و شرایط دشوار خود میگوید، از جمله فقر و ناامیدی. او در بیابانی خشک و بیآب گم شده و همه را ناتوان و عاجز میبیند.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و اجتماعی است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و لحن غمگین، مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۴۰ - برخاسته ام دوش بدبابی من
برخاسته ام دوش بدبابی من
بر توده سیم کرده قلابی من ۱
در بادیه رفته ز بی آبی من
کانجا همه عاج؟ بود و اعرابی من ۲
بر توده سیم کرده قلابی من ۱
در بادیه رفته ز بی آبی من
کانجا همه عاج؟ بود و اعرابی من ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۸۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹ - این پند نگاه دار هموار ای تن
گوهر بعدی:شماره ۴۱ - از گرمی خورشید رخ روشن او
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
