هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که عشق و محبت به معشوق مانند بادهای است که جان او را صیقل داده و از رنجها رهایی بخشیده است. اما در ادامه میپرسد اگر باده نماد شادی است، چرا عشق تو رنجهای مرا افزوده است؟
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین ممکن است نیاز به توضیح برخی استعارهها و اصطلاحات شعر کلاسیک داشته باشد.
شماره ۵۱ - تا جان مرا باده مهرت سوده است
تا جان مرا باده مهرت سوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
جان و دلم از رنج غمان آسوده است
گر باده به گوهر اصل شادی بوده است
پس چون که ز باده تو رنج افزوده است
۳۰۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۰ - چون یار به بوسه دادنم بار گرفت
گوهر بعدی:شماره ۵۲ - از روز نخست کاین دلم رای تو جست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
