شماره ۲ - بیامدی صنما برد و پای بنشستی

بیامدی صنما برد و پای بنشستی
دلم ز دست برون کردی و به در جستی ۱

نه مست بودی و پنداشتم که چون مستان
همی به حیله شناسی بلندی از پستی ۲

سه روز شد پس از آن تا ز درد فرقت تو
نه هوشیاری دانم که چیست نه مستی ۳

درست گشت که جان منی بدان معنی
که تا زمن بگسستی به من نپیوستی ۴

به جان جانان گر تو به دست خویش دلم
چنانکه بردی امروز باز نفرستی ۵