شمارهٔ ۴۴ - مختوم و موّشح به مدح حضرت شاه ولایت امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام

شکر چون لعل تو شیرین نباشد
چو رویت سرخ گل رنگین نباشد ۱

چو چشمت باده از خُلّر نیارند
چو مویت مشک تر در چین نباشد ۲

گرفتم مشک چین ماند به مویت
به بو چون او به رنگ و چین نباشد ۳

مرا با تو به جز صدق و ارادت
تو را با من به غیر از کین نباشد ۴

زیاد تو چنان خرم شود دل
که گلشن فصل فروردین نباشد ۵

دلا آن لعل شورانگیز بنگر
مگو دیگر نمک شیرین نباشد ۶

غلام خواجه ای گشتم که او را
به غیر از جور و کین آئین نباشد ۷

دل غمگین چه دارد دوست جانان
دلم خون با دگر غمگین نباشد ۸

نکویان را دعای خیر میکُن
که بد را، حاجت نفرین نباشد ۹

هر آن کس را که حبّ مرتضی نیست
به خوان کافر، که اهل دین نباشد ۱۰

شه مردان که پیش آستانش
فلک را حشمت و تمکین نباشد ۱۱

«محیطا» چون ثنای شاه خوانی
ملک را ذکر، جز تحسین نباشد ۱۲

زدوری مه رویت شبی نیست
که چشمم ز اشک، پُر پروین نباشد ۱۳