شمارهٔ ۱۲۲ - موشّح و مختوم به مدح ساقی کوثر امیرمؤمنان علی علیه السلام

حبذا شیوه ی رندی و خوشا بی باکی
خرقه آلودگی و مستی و دامن پاکی ۱

خویشتن را هدف تیر ملامت کردن
شهره شهر شدن در صفت بی باکی ۲

خرقه بر تن درم از شوق چو یادم آید
فارغ البالی ایام گریبان چاکی ۳

گر شد آلوده به می خرقه ی ما باکی نیست
که همین شیوه یود شاهد دامن پاکی ۴

نعمت عشق حرام است بر آن نفس پرست
که کشد بار غم دوست به اندوه ناکی ۵

طی وادی طلب آید از آن تند قدم
که به گردش نرسد چرخ و فلک بدین چالاکی ۶

باده نوشین در رده به شب های دراز
زدعای سحری به بود و هتاکی ۷

طرفه مرغی است الهی دل مردان خدا
که بود معنی او عرشی و صورت خاکی ۸

یافت زالطاف علی شاه ولایت پر و بال
ورنه این طایر خاکی نشدی افلاکی ۹

حکم فرمای قدر، شاهسواری که قضا
دست و پا بسته شکاری بودش فتراکی ۱۰

قلب ماهیت اشیاء اگر امر دهد
درد درمان شود و زهر کند تریاکی ۱۱

قوه ی مدرکه در معرفت شه چو «محیط»
معترف گشته به نادانی و بی ادراکی ۱۲