شماره ۸ - سوختم ترسم که رویش دیده باشد بی نقاب

سوختم ترسم که رویش دیده باشد بی نقاب
زآن که می بینم که تابی هست اندر آفتاب ۱

گرچه عمرم صرف قید و بند شد اما نبود
هیچ بندی بر دل من بار چون بند نقاب ۲

تار زلفش مانع وصل دلم شد از رخش
تار مویی در میان این و دانش شد حجاب ۳

گفت در خوابم توانی دید گفتم خواب کو
ور بود کوبخت بیداری که بیندت به خواب ۴

چون نشستی یک نفس بنشین که من در عمر خود
روز را امروزی می بینم که بنشست آفتاب ۵