هوش مصنوعی: این شعر عاشقانه و عارفانه، از عشق و فراق معشوق سخن می‌گوید و از تشبیهات زیبایی مانند آب و آتش برای بیان احساسات شاعر استفاده می‌کند. شاعر از سوزش دل، گریه‌های بی‌پایان و اشک‌های آتشین خود می‌گوید و معشوق را به عنوان گل و خود را به عنوان بلبل تشبیه می‌کند که در آتش عشق می‌سوزد.
رده سنی: 16+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عاشقانه و عارفانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات شدید ممکن است برای گروه‌های سنی پایین مناسب نباشد.

شماره ۱۱ - بی گل روی تو بر ما جام صهبا آتش است

بی گل روی تو بر ما جام صهبا آتش است
در نظر آب است اما در سویدا آتش است ۱

دور از او تا جام بر لب مینهم میسوزدم
می که با او آب حیوان است تنها آتش است ۲

جلوه ی معشوق بر هرکس به قدر حال دوست
آن چه گل بینی تو بر بلبل سراپا آتش است ۳

گریم و نالم به یاد لعل رخسارش مرا
در فراقش کار گه با آب و گه با آتش است ۴

گریه افزون می کند سوز دل صد پاره را
من نمیدانم که آب است اشک من یا آتش است ۵

آه عالم سوز خواهم اشک خونین گو مباش
کی کند پروانه رغبت آب را تا آتش است ۶

آب چشم و آتش دل هردو می سوزد مرا
ای خوشا پروانه کو را خصم تنها آتش است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰ - عشق گل گر آشکارا کرد بلبل باک نیست
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - تار زلفت گر چو بخت تار با ما یار نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.