شماره ۲۷ - دوزم شکاف سینه چو دل جلوه گاه کرد

دوزم شکاف سینه چو دل جلوه گاه کرد
خود هم به روز رشک نیارم نگاه کرد ۱

دل خو به آه کرده بنوعی که روز وصل
هرچند خواست در دلی گوید آه کرد ۲

ای برق آه، تیرگی از روز ما مبر
روزیست این که چشم سیاهش سیاه کرد ۳

مردم در آرزویت و ترسم که روز حشر
باید زبیم خوی تو ضبط نگاه کرد ۴

گفتم نظر به بندم و از گریه بس کنم
از چاک های سینه خونابه راه کرد ۵