شماره ۴۰ - یاد آن روزی که یاری چون تو در برداشتم

یاد آن روزی که یاری چون تو در برداشتم
در نظر خورشید و در کف مشک و عنبر داشتم ۱

ساغر می داشتی در کف به جای تیغ کین
من لب خندان به جای دیده ی ترداشتم ۲

ای که می سوزی دلم دانم که سوزد دامنت
زآن که نگرفتم به دستی کان زدل برداشتم ۳

ناصحا تا چند گویی صبر کن دور از رخش
از برای کی نگه می داشتم گر داشتم ۴

دیدم اندر خواب دامانش بدست خویشتن
از شعف بیدار گشتم دست بر سرداشتم ۵