شماره ۴۴ - زهر چشم تندخویی گو که دل پرخون کنم

زهر چشم تندخویی گو که دل پرخون کنم
کامرانی بعد ازین بی منت گردون کنم ۱

از برای درد دیگر خانه خالی می کنم
شادمانی نیست گر دردی ز دل بیرون کنم ۲

بخت شد از ناله ام بیدار و تا خوابش برد
ساعتی افسانه خوانم ساعتی افسون کنم ۳

رشک نگذارد که گویم پیش غیرحال خود
از حدیث درد او ترسم دلی را خون کنم ۴

بیش ازین چشم جفا دارم از آن بت کاشکی
می توانستم محبت را ازین افزون کنم ۵