شماره ۵۶ - خوشا روزی که یادی از من آواره می کردی

خوشا روزی که یادی از من آواره می کردی
نبودی عاشق و بیچاره ای را چاره میکردی ۱

نمی رفتی ز دنبال نظر رسوا نمی گشتی
اگر در عشق خود حال مرا نظاره می کردی ۲

به این زودی گریبان گر بدست دل نمی دادی
چو یوسف جامه ای در نیکنامی پاره می کردی ۳

جهان دار مکافات است می باید کشید اکنون
ستم هایی که بر عشاق محنت کاره می کردی ۴

بگو تا چون ننالم سنگ نالیدی اگر این جوری
که برجان من مسکین کنی برخاره می کردی ۵