هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از احساس ضعف و ناتوانی خود سخن میگوید و با تصاویر شاعرانه مانند موی نازک و سنگینی دل، این احساس را بیان میکند. سپس با اشاره به گل و صبا، به زیباییهای طبیعت و عشق اشاره میکند.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد. همچنین، برخی از تصاویر و مفاهیم نیاز به درک عمیقتری از ادبیات و احساسات دارند.
شماره ۱۱ - گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم
گمان برم که مگر سر بر آسمان سودم
سرم شبی که بر آن خاک آستان آید
شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع
گرش بدل گذرم بر دلش گران آید
گل از نشاط کله سوی آسمان افکند
صبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
سرم شبی که بر آن خاک آستان آید
شدم زضعف چو مویی و از نزاکت طبع
گرش بدل گذرم بر دلش گران آید
گل از نشاط کله سوی آسمان افکند
صبا ز کویت اگر سوی گلستان آید
۲۷۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - حسبتالله به سست ای میر با من دوستی
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - گفتی که پلی بسازی از بهر خدا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
