هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از رنج و نالههای خود سخن میگوید و احساساتش را با تصاویر شاعرانه مانند بلبل، بیمار، ابر و چنگ بیان میکند. او از بیتوجهی معشوق و رنجهای عاشقانه شکایت دارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاطفی و شاعرانهای است که درک آن به بلوغ فکری و احساسی نیاز دارد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۱۵ - به رنج از ناله ای کردم کسی که بی سبب نالد
به رنج از ناله ای کردم کسی که بی سبب نالد
مکن منع دلم از ناله کین بلبل عجب نالد ۱
رخش چون بینم از زلف سیاهش می کنم شکوه
چو بیماری که در روز از درازی های شب نالد ۲
مگر ابرست چشم من که وقت خرّمی گرید
مگر چنگ است چشم من که هنگام طرب نالد ۳
به هجرم می کند تهدید و دل در تاب از استغنا
تبم از مرگ بگرفتست و این مسکین زتب نالد ۴
مکن منع دلم از ناله کین بلبل عجب نالد ۱
رخش چون بینم از زلف سیاهش می کنم شکوه
چو بیماری که در روز از درازی های شب نالد ۲
مگر ابرست چشم من که وقت خرّمی گرید
مگر چنگ است چشم من که هنگام طرب نالد ۳
به هجرم می کند تهدید و دل در تاب از استغنا
تبم از مرگ بگرفتست و این مسکین زتب نالد ۴
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۴
۲۹۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - دل همان غمناک و شد در عشق چشم من سفید
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - بس که در کوی تو چشمم گریه بسیار کرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.