هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از عشق و ایمنی دروغین سخن میگوید. او بیان میکند که با وجود عشق به یک شخص (یا چیز)، نه تنها جان و دل، بلکه دین خود را نیز از دست داده است، اما در نهایت متوجه میشود که این ایمنی و اطمینان دروغ بوده و مانند راهزن و دزد فریبنده است.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی موجود در متن ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به از دست دادن دین و مقایسه عشق با راهزن و دزد نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۶ - ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن
ز آن طره که ینست آن که زو هست ایمن
جان و دل و دین باخته بنشست ایمن ۱
معلومم شد که این دروغ است که هست
از راهزن و دزد و تهی دست ایمن ۲
جان و دل و دین باخته بنشست ایمن ۱
معلومم شد که این دروغ است که هست
از راهزن و دزد و تهی دست ایمن ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۴
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - در دل دو هزار مدّعا دارم من
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - از عالم سفله ای پسر هیچ مخواه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.