شماره ۳۰ - که برفروخت بمی چهره آفتاب مرا

که برفروخت بمی چهره آفتاب مرا
که ساخت تیز بر آتش دل کباب مرا ۱

شبی که مست بکاشانه ام فرود آید
فرشته رشک برد مجلس شراب مرا ۲

نمیشود مژه ام گرم ازان سبب که بناز
گشاد نرگس مخمور و بست خواب مرا ۳

شهی که میکند از سایه ی همای گریز
چه التفات کند منزل خراب مرا ۴

برون خرام بپیراهن کتان امشب
که آنچنان اثری نیست ماهتاب مرا ۵

سرم برید و زد آتش چنانکه محو شدم
نخواست سگ که خورد نیز خون ناب مرا ۶

زمن گذشت و زدشمن پیاله خواست دریغ
که تشنه بودم و نخورد از غرور آب مرا ۷

شکسته دل چو فغانی تلخکام شدم
که پشت دست زدی شکر و گلاب مرا ۸