شماره ۶۵ - دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت

دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت
دیده آب دگر از چاه زنخدان تو داشت ۱

دل بسی چاشنی ازچشمه ی نوش تو گرفت
دیده چندین نمک از پسته ی خندان تو داشت ۲

روزگار دل دیوانه برآشفت که دوش
کار با سلسله ی زلف پریشان تو داشت ۳

عشق می خواست که رسوا کند ای خرقه ی تر
دست بر من زد و در آتش سوزان تو داشت ۴

ملک دل خرم و آراسته بی شرکت غیر
شد به قربان خیال تو که فرمان تو داشت ۵

از گل عشق فراهم نشود غنچه ی دل
وین گشادیست که از چاک گریبان تو داشت ۶

بلبلی صبح فغانی غزلی خواند غریب
گریه آورد مگر نسخه ی دیوان تو داشت ۷