هوش مصنوعی: شاعر در این متن از عشق، وفاداری، رنج‌های عاشقانه و بی‌اعتنایی به مادیات سخن می‌گوید. او تأکید می‌کند که عیبش تهی‌دستی است، اما درد و عشق او بی‌پایان است. همچنین، از ناامیدی و حسرت‌های عاشقانه می‌گوید و اشاره می‌کند که عشق واقعی همیشه پایدار است، حتی اگر دیگران آن را درک نکنند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه، همراه با اشارات به رنج و اندوه، برای درک بهتر نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شماره ۶۶ - گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست

گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست
آنچه من می طلبم در چمن عالم نیست ۱

عیبم این است که دستم ز زر و سیم تهیست
ورنه از تحفه ی دردم سر مویی کم نیست ۲

غرض از مهلت ده روزه ام اثبات وفاست
ورنه گر باشم و گر نیز نباشم غم نیست ۳

بر خراش دل آزرده ی من ساغر عیش
آبگینه ست اگر دست دهد مرهم نیست ۴

چون گشاید ز سر رشته ی امید گره؟
هر که در سلسله ی مهر و وفا محکم نیست ۵

هر دم از عشق به صد ماتم و حسرت گذرد
وقت آسوده دلی خوش که درین ماتم نیست ۶

اول و آخر عشاق درستست بعشق
نام این زنده دلان تازه همین یکدم نیست ۷

گرچه صد بار حسود از سخنم پند گرفت
همچنان گر دهنش باز کنی ملزم نیست ۸

از فلک نیست فغانی طمع خاطر شاد
در چنین منزل ویران که دلی خرم نیست ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۲۷۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۶۵ - دوش جان زندگی از چشمه ی حیوان تو داشت
گوهر بعدی:شماره ۶۷ - باز آن رخ شکفته عرقناک بهر چیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.