هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و رنجی میگوید که او را فرسوده کرده، اما در عین حال، همین دردها به بهبود و روشنایی درونش منجر شده است. او با آههای سوزان خود، همچون آتشی درونش را روشن میکند و با وجود فراموش شدن توسط دیگران، به هدف خود پایبند است. متن ترکیبی از درد، امید و پذیرش سرنوشت است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مضامین عمیق عرفانی و احساسی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با مفاهیم درد، امید و پذیرش سرنوشت ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۳۳ - غمی دارم ازو سودم همینست
غمی دارم ازو سودم همینست
فگارم ساخت بهبودم همینست ۱
کشم آهی و سوزم خرمن خود
زبان آتش آلودم همینست ۲
فراموشم کند آن دیر پروا
بلای جان مردودم همینست ۳
اگر من زنده باشم ور نباشم
ترا خوش باد مقصودم همینست ۴
ز برق آه سازم خانه روشن
طربگاه زر اندودم همینست ۵
زدی آتش، اگر دزدیده آهی
کشم، درهم مشو دودم همینست ۶
گشایم در خیال آن روی و سوزم
فغانی فال مسعودم همینست ۷
فگارم ساخت بهبودم همینست ۱
کشم آهی و سوزم خرمن خود
زبان آتش آلودم همینست ۲
فراموشم کند آن دیر پروا
بلای جان مردودم همینست ۳
اگر من زنده باشم ور نباشم
ترا خوش باد مقصودم همینست ۴
ز برق آه سازم خانه روشن
طربگاه زر اندودم همینست ۵
زدی آتش، اگر دزدیده آهی
کشم، درهم مشو دودم همینست ۶
گشایم در خیال آن روی و سوزم
فغانی فال مسعودم همینست ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
۲۸۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۲ - بیگناهم خشم و نازت با من ای خود کام چیست
گوهر بعدی:شماره ۱۳۴ - آه ازین ناز و دلبری که تراست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
